INPRIS to think tank prawniczy.

Dokąd zmierza Prokuratura? Już dziś debata z kandydatami na stanowisko PG

w Skierniewicach

doktor nauk prawnych

Prokurator Prokuratury Generalnej

Biuro Spraw Konstytucyjnych

 

Wykształcenie oraz przebieg pracy zawodowej:

1) 01.09.1989 - 31.03.1992 – aplikacja prokuratorska,

2) 01.04.1992 - 31.01.1994 – asesor w Prokuraturze Rejonowej w Skierniewicach,

3) 01.02.1994 - 31.03.1996 – prokurator w Prokuraturze Rejonowej w Skierniewicach,

4) 01.04.1996 - nominacja na Prokuratora Prokuratury Wojewódzkiej w Skierniewicach,

5) 01.01. 1999 - delegacja do Biura d/s Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Krajowej,

6) 01.03.2001 - nominacja na Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Łodzi,

7) 17.01.2006 - powierzenie funkcji Zastępcy Dyrektora Biura do Spraw Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Krajowej,

8) 08.03.2007 - nominacja na Prokuratora  Prokuratury Krajowej,

9) 04.10.2007 - odwołanie z funkcji Zastępcy Dyrektora Biura d/s Przestępczości Zorganizowanej Prokuratury Krajowej,

10) 06.11.2007 - 17.06.2008 – delegacja do Instytutu Wymiaru Sprawiedliwości,

11) 18.06.2008 - 18.03.2009 – Zastępca Dyrektora Biura Postępowania Przygotowawczego Prokuratury Krajowej,

12) 19.03.2009 - 30.03.2010 – Dyrektor Biura Obrotu Prawnego z Zagranicą Prokuratury Krajowej,

13) 31.03.2010 - 16.08.2011 – Dyrektor Departamentu Współpracy Międzynarodowej Prokuratury Generalnej,

14) 22.08.2012 - 15.01.2014 prokurator Prokuratury Generalnej w Departamencie Postępowania Przygotowawczego,

15) Od 16.01.2014 – prokurator Prokuratury Generalnej w Biurze spraw Konstytucyjnych.

 

Uwagi:

W 2011 r. Krzysztof Karsznicki zrezygnował ze stanowiska szefa Departamentu Współpracy Międzynarodowej PG  wobec wydarzeń związanych ze sprawą Aleksandra Bialackiego.

Więcej informacji dostępnych m.in. tutaj:

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114873,10121910,Dymisje_w_Prokuraturze_Generalnej_po_wpadce_ws__bialoruskiego.html.

 

Wizja Prokuratury i zmian po objęciu stanowiska Prokuratora Generalnego:

1. Poprawa organizacji pracy, poprzez:

            - lepsze wykorzystywanie kwalifikacji i umiejętności prokuratorów,

            - odzyskanie porządku jednolitości i hierarchiczności podziału prokuratury,

            - odsunięcie statystyki orzekanych wyroków na drugi plan,

            - usprawnienie prowadzenia postępowań przygotowawczych.

2. Lepsze wykorzystywanie kapitału ludzkiego.

3. Odbudowa wizerunku i zaufania prokuratury.

 

Fragmenty listy motywacyjnego Kandydata:

„Za niezwykle cenne uważam doświadczenie, jakie nabyłem w ramach współpracy z organizacjami pozarządowymi (…). Moim zdaniem, poprawa skuteczności prowadzenia postępowań przygotowawczych jest możliwa właśnie dzięki ściślejszej współpracy z tymi organizacjami”

„Poprawa skuteczności działań i wizerunku Prokuratury jest możliwa nawet przy samej zmianie organizacji pracy i odpowiedniego wykorzystania dodatkowych kwalifikacji i umiejętności prokuratorów (…).”


Odznaczenia, tytuły honorowe, członkostwo w krajowych lub międzynarodowych stowarzyszeniach naukowych lub zawodowych.

Członek Krajowej Rady Prokuratury

Członek Ośrodka Badań Handlu Ludźmi na Uniwersytecie Warszawskim od 2010 r.

Srebrny Krzyż Zasługi

Srebrny medal Ministra Spraw Wewnętrznych „Za zasługi dla Policji”.

 

Najważniejsze publikacje dotyczące problematyki prawnej:

  • Ściganie przestępstwa handlu ludźmi w Polsce, Ośrodek Badań Handlu Ludźmi, Uniwersytet Warszawski, Warszawa 2010
  • Zasady obrotu prawnego z zagranicą w sprawach karnych w postępowaniu przygotowawczym, Prokuratura Krajowa, Warszawa 2009 (red.)          
  • Przestępstwa popełniane z pobudek rasistowskich lub ksenofobicznych, Prokuratura i Prawo z 2012 r.